granit, inşaat, granit küp taş, granit cephe kaplama, granit plaka

Kapadokya bölgesinde yoğunlukla rastlanan Tüf Taşı, sözcük anlamıyla yanardağların püskürttüğü kül, kum ve lav parçacıklarından oluşan genellikle açık renkli hafif gözenekli bir tür çökelti taşı olan, doğal bir yapı malzemesidir.

Tüf Taşı ocaktan çıkarıldığında yumuşak bir yapıda olup; hava, rüzgar ve güneş ile temas etmesi sonucunda sertleşerek doğal bir yapı malzemesine dönüşmektedir. Sahip olduğu doğal ve volkanik özelliklerden dolayı son derece sağlam yapılar inşa edilmesine ve ciddi bir ısı yalıtımına olanak sağlamaktadır.

Tüf Taşı kullanılan yapılarda demir kullanılmaması, iç ve dış cephelerde sıva, badana ve benzeri uygulamalara gereksinim duyulmaması gibi avantajlarla beraber kullanılan mekanların kışın sıcak, yazın serin olmasına katkı sağlamaktadır. Uygulandıktan sonra günden güne taşların birbirine kenetlenesi ile yapıyı daha da sağlamlaştırma özelliğine sahiptir.

Yapılarda geniş bir kullanım alanına sahip Tüf Taşı, ana taşıyıcı yapı, mimari eleman ve süsleme elemanı olarak iç ve dış mekanlarda kullanılmaktadır. Dekoratif bir görünüm kazanabilen Tüf Taşı duvarlar, kemerler, sütunlar ve bahçelerde görsel bir zenginlik olarak da kullanılmaktadır.

Mevsim şartlarına göre değişebilen renklere sahip Tüf Taşı yapılara verdiği doğal canlılık sayesinde iç ve dış mekanlarda kullanımı giderek artmaktadır.

falez taşı-yeşil

falez taşı- sarı

falez taşı- kırmızı

falez taşı- siyah

falez kaya

falez taşı- beyaz

falez kum taşı

meteortaşı 1-2 m

meteortaşı cilalı 1-2 m

meteortaşı sütun

meteortaşı 20-50 cm

meteortaşı 50-100 cm

doğaltaş makarna taşı

ağaç fosili 30-50 cm

doğaltaş ağaçfosili cilalı

doğaltaş ağaç fosili cilalı

doğaltaş ağaç fosili siyah

doğaltaş ağaçfosili siyah

doğaltaş yosunlu kaya

doğaltaş yosunlu kaya3

doğaltaş spagetti kaya

doğaltaş spagetti 10-50 cm

doğaltaş ponza taşı

dere kayası siyah

granit küp taşı 4*6 cm

granit küp taşı 6*8 cm

granit küp taşı 8*10 cm

bazalt küp taşı 4*6 cm

bazalt küp taşı 6*8 cm

bazalt küp taşı 8*10 cm

andezit küp taşı 4*6 cm

andezit küp taşı 6*8 cm

andezit küp taşı 8*10 cm

bodrum kayraktaşı siyah

bodrum kayraktaşı sarısiyah

denizli kayraktaşı gri simli

bilecik kayraktaşı kırmızı

kayraktaşı fosilli

kayraktaşı izmir simli

ALMAN KAYRAKTAŞI

kayrak kalem ince

kayrak kalem siyah

kayrak kalem sarı yeşil

kayrak kalem kırmızı

kayrak fosilli ebatlı

kayrak hazır yapıştırma

Türk mermerciliğinin ilk fabrikası

İsmini mermerden alan Marmara Adası’nda mermer ocakları yüzyıllardan beri işletiliyor. 1912 yılında İngilizler tarafından inşa edilen ve günümüz modern mermer fabrikalarının ilki kabul edebileceğimiz fabrika, Marmara Adası’nda bulunuyor. Bir mühendislik anıtı olan adadaki ilk mermer fabrikası, 1974 yılına kadar üretimini sürdürmüş.

Ülkemizdeki ilk mermer fabrikası Marmara Adası’nın Saraylar Beldesi’nde 1912 yılında kuruldu. İngiliz ve Belçika ortak yapımı olan fabrika buharla çalışıyordu. İçerisinde sekiz katrak bulunuyordu.
2 bin 700 yıllık taş işlemeciliği mazisine sahip Saraylar Beldesi’nde, XX. yüzyılın başında tek bir mermer fabrikası dahi yoktu. Geçmişte Efes’e bile taş gönderecek mermer zenginliğine sahip olan bu adada, mermer biçebilecek böyle bir fabrika olmaması büyük bir eksiklikti.
Unkapanı’nda bir mermer atölyesine sahip olan Mehmet Efendi, bu eksikliği tesbit ederek, o zamanın armatörü Paşabahçeli Hakkı Bey ve Manizade’den bir kişiyle daha birleşip, Marmara Adası’nda ilk mermer fabrikasını hizmete açtı. Fabrikayı İngilizler`e inşa ettirdiler ve 1912 yılında resmi olarak faaliyete geçirdiler. 1912`den 1930`a kadar çalışan fabrika, 1930 yılında ortaklar arasındaki anlaşmazlıklar nedeniyle yine mermer işiyle ilgilenen Salih Sabri Karagözoğlu’na satıldı.

Türk mermerciliğine Atatürk’ten destek
Fabrikanın Salih Sabri Karagözoğlu’na satıldığı yıllarda Ankara yeniden kuruluyordu. Bakanlıklar, istasyonlar, bütün binalar olduğu gibi mermer işleriyle yapılıyordu. Türkiye`de de tek mermer fabrikası vardı ve fabrika, henüz tam kapasite çalışmadığı için ihtiyacı karşılayamıyordu. Bu nedenle halen İtalya`dan Türkiye’ye ithal ediliyordu.
Salih Sabri Karagözoğlu, fabrikayı aldıktan sonra Ankara`nın da imarı başlamış ve Atatürk`e kadar çıkmış. Böyle bir fabrikanın faaliyete geçtiğini söylemiş ve Atatürk’ün desteğiye İtalya`dan mermer ithalatı durdurularak tüm ihtiyaç Marmara Adası’ndaki bu fabrikadan temin edilmeye başlanmış.

İlk mermer fabrikamız nasıl çalışıyordu?
Marmara Adası’na yaptığımız ziyarette, adada yıllardır yaşayan ve ilk mermer fabrikasında görev almış kişilerle görüştük. Bize o zamanki teknolojik yokluk içinde böyle bir fabrikanın nasıl bir sistemle çalıştırıldığını anlattılar. İşte Marmara Adası’nın yerlilerinin dilinden ilk fabrikamızın hikâyesi:
“Türkiye’de ilk sekiz katrağın bir arada yapıldığı bir fabrika. Saatte 1 cm kesiliyordu ve buharla çalışıyordu. Kömürü ve kumu, dışarıdan naklediliyordu. Buradaki ocaklardan toplanan taş bu sahada biriktirilip, burada biçiliyordu. Daha sonra fabrika bacası çürüdü, buhar kazanları çürüdü ve kapandı. Buraya dışarıdan da taş geliyormuş diğer ocaklardan. Onlar da bu sahada biçilmiş olarak var. İşletme, 1974 yılında faaliyetlerine son verdi.
Burası Türkiye’nin ilk fabrikası ve sekiz katrak bir arada olan bir fabrika. Bunun bir benzerinin de İtalya’da olduğu söyleniyor.
Bu fabrikada biçilen taşlar dışarıdan gemilerle bu iskeleye geliyor, insan gücüyle raylardan içeriye alınıyor ve biçiliyordu. Marmara taşı da kamyonlarla fabrika sahasına alınıp, vinçle indirilerek, burada biçiliyordu. Bir taş bir haftada bitiyor, biçilen taş da tekrar raylar vasıtasıyla buradan gemiye yüklenip, İstanbul’a, İzmir’e ve Türkiye’nin her yerine gönderiliyordu.”

Peki, o günün teknolojik yetersizliğine rağmen böyle güç isteyen bir üretim nasıl bir sistemle yapılabiliyordu? Bu işlemi de yine ada sakinlerinin ağzından dinliyoruz:
“Bu fabrikanın ana makinesi buharla çalışıyor. İlk hareket, ana makineden ana mile… Ondan sonra da kesim makineleri katraklara hareket veriyor. Yedi katrak bir tarafta bir katrak da burada, toplam sekiz katrak çalıştırıyor. Bütün çalışan makineler, su pompaları, buhar pompaları hepsi kayış vasıtasıyla çalışıyor. Hiç elektrikli makine yok.
Katraklarımızın çalışma şeklini de anlatalım. `1 nolu katrak` kasnak vasıtasıyla çalışıyor. Güç aşağı-yukarı ilk ufak kasnakla iniyor.Blok girdikten sonra makine iniyor. Makine işini bitirdiğinde, kesin durması lazım. Buradaki sistemle kayış yer değişiyor, kasnaktan diğer boş kasnağa takılıyor ve o zaman bu makine stop ediyor. Ama bu sistem sürekli çalışıyor. Bu makine stop ettiğinde sistem kapatılmış değil. Su, yine kayışla, hidrolik pompa sistemiyle çalışıyor. Bu sistemle kum kazanlarına su atıyor, oradan devridaim yapıyor ve oradan mermerlerin üzerine akıyor. Eleklerden kum geçiyor; soket yok, elmas yok… Sadece saçla levhanın arasında kum vasıtasıyla, kuma elmas görevini yaptırıyor. Bu kumla blok kesimi devam ediyor. Bu makine bizim şimdi beş saatte kestiğimiz bloğu, o zaman beş gün, beş gecede kesiyormuş.

Sistemin işleyişinde, oluklarda bütün makinelerin üzerine giden bir su var. Bunlar oradan kumu alıyor devridaim motoruyla. Ve her blok tek tek çıkması icap ettiğinde kayışlar vasıtasıyla stop ettiriliyor. Öyle şalter malter yok. Kumu nasıl gelip topluyor? Dibinde pompalar var. Kayış vasıtasıyla pompa devridaim yapıyor, kum kazanına suyu basıyor. İkinci pompa suyu makinelere aktarıyor. Bu şekilde bu sekiz katrak, o dönemde daha kimsenin görmediği bir teknoljiyle buraya kurulmuş. Tarih 1912. 1912’de insanlar hiç araba görmemiş Marmara Adası`nda, ama sekiz katrak çalışıyormuş.”
Ada halkına bir de şunu sorduk: O dönemde insan gücü dışında bir imkân yok. İnsan gücüyle koskoca mermer bloklar nasıl fabrikaya getirilip kesiliyor ve tekrar nasıl limana indirilip Türkiye’nin çeşitli şehirlerine gönderiliyor? Bunun için o dönemde nasıl bir sistem kullanıldı? İşte cevabı:
“Taşımada kullanılan dört tekerlekli bir vagon. Blok, üzerine konuluyor, biçiliyor, plaka haline geldikten sonra bağlar çözülüyor, dışa alınıyor ve o vagonla beraber limana kadar naklediliyor. Limanda o günün şartlarında insan gücüyle o plakalar alınıyor ve geminin ambarına indiriliyor. Gemi dolana kadar bu meşakkatli iş sürüyor. Üstelik tek yüklenen mermer de değil. Gemi buraya gelirken, kömür yüklü geliyor. Yine insan gücüyle o kömür, ambarlardan limana indiriliyor. Oradan da tüm adaya dağıtılıyor.”

Mimar Sinan Üniversitesi Dersleri Devam Ediyor

Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Meslek Yüksekokulu Mimari Restorasyon Programı ile yapılan işbirliği sonucu, 2008-2009 öğretim yılında öğrencilere yönelik uygulamalı eğitim programı devam ediyor. Bu çerçevede, öğrencilere uygulamalı olarak verilen “Doğaltaş Jeolojisi ve Üretim Teknikleri” ile “Doğaltaş Kullanımı ve Uygulama Metodları” ders programları TÜMMER Onursal Başkanı Metin Balıbey ile Yönetim Kurulu Üyesi Haşim Acar tarafından yürütülüyor.

Son olarak, 1. sınıf öğrencilerine 29 Aralık 2009 Salı günü, “Doğaltaş Kimyasalları” konusu, Haşim Acar tarafından uygulamalı olarak anlatıldı. Epoksi ile taş güçlendirme, polyester ile dolgu, polyester mastik ile kırık taş yapıştırma, leke önleme (mürekkep lekesi testi), nanatech ürünler ile limestone yüzey sertleştirme ve aşınma dayanımını arttırma, asit bazlı kimyasallar ile taş eskitme ve kumlama efekti verme, temizleme ve leke çıkartma konularının işlendiği ders sonrası öğrencilere konuyla ilgili yardımcı malzemeler temin edilerek müsait zamanlarda kimysasal uygulamalara devam etmeleri sağlandı.

TÜMMER işbirliği ile devam eden eğitim programının bir başka ders konusu ise “Mozaik Üretim Süreçleri”.  Dersin teori kısmını oluşturan birinci bölümü 15 Aralık 2009 Salı günü, Silkar -Mozaik İşletme Müdürü İbrahim Kaya tarafından verildi. Mozaiğin tarihsel gelişimi ve günümüz örnekleri ile mozaik uygulama süreçlerinin anlatıldığı dersin Şubat 2010′da gerçekleştirilmesi planlanan ikinci bölümünde ise fabrika ziyareti ve uygulama eğitimi öngörülmektedir.

Madencilik,

• Arz kabuğunda bulunan cevher, endüstriyel hammadde, kömür ve petrol gibi ekonomik değeri olan herhangi bir maddeyi yeryüzüne çıkarıp onu paraya dönüştürme işidir. Madenciliğin amacı, ekonomiye gerekli doğal hammaddeyi sağlamaktır.
• Ekonomik önemi bulunan mineralleri rasyonel bir şekilde endüstriye sağlamak için geliştirilmiş uygulamalı bilim dalıdır.
• Maden yataklarının aranması, projelendirilmesi, işletilmesi ve çıkarılan madenin zenginleştirilmesi ile ilgili işlemleri içerir.

Enerji maliyetlerinin bu denli yüksek olduğu bir ülkede madenciliğin nasıl gelişebileceğini anlatsın birileri bana. Elektriğin ve mazotun bu denli pahalı olduğu, SSK prim ve vergilerin bu kadar tavan olduğu bir ülkede kimse bir gelişme beklemesin madencilikten. Hayvancılığa verilen teşviklerin çeyreği verilse idi madenciliğe bugün Türkiye ekonomisinin lokomotiflerinden biri olurdu madencilik.

Peki bunu ben biliyorum da siyasilerimiz, devlet adamlarımız bilmiyor mu? Elbette biliyorlar ama ülkenin kalkınmış, halkın zengin ve bu doğrultuda eğitilmiş olması onların rant kapılarını kapatacaktır. Halk ne kadar yoksul ve cahil olursa onların cebi o oranda dolacaktır. Kısacası ülke yönetiminden sahici ve samimi bir adım atılmadıkça kimse bu sektörden bir gelişme beklemesin.

TMMOB Maden Mühendisleri Odası Başkanı Mehmet Torun, “Zor günler geçiriyoruz, maden mühendislerinin işsizlik oranı yüzde 35’ler civarında. Bu oran genç mühendislerde daha da yüksek” dedi.

TMMOB Maden Mühendisleri Odası Başkanı Mehmet Torun, meslektaşlarının son yıllarda ciddi statü kaybı içinde bulunduklarını ifade ederek, “Zor günler geçiriyoruz, maden mühendislerinin işsizlik oranı yüzde 35’ler civarında. Bu oran genç mühendislerde daha da yüksek” diye konuştu.

Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliği (TMMOB) Maden Mühendisleri Odası, Dünya Madenciler Günü dolayısıyla ‘Madenciler Gecesi’ düzenledi. Dedeman Oteli’ndeki geceye Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı Taner Yıldız, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı Ömer Dinçer, milletvekilleri ve maden mühendisleri katıldı.

Madenciler gecesinde daha sonra, meslekte 40-50 yılını dolduranlara Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı Taner Yıldız, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı Ömer Dinçer ile milletvekillerince plaket verildi.